موضوع یا کاربرد اوّلی علوم انسانی درباره انسان است، بنابراین عنصر محوری همهی علوم انسانی را معرفت انسان تشکیل میدهد. قرآن کریم، معجزهی جاوید پیامبر خاتم (ص) و دارای ویژگیهای جامعیت و جهانی بوده و ازاینرو با دقت ورزی مبانی علوم از کلام وحی قابلکشف و تبیین است. در حوزهی علوم انسانی هر دیدگاه بر مجموعهای از مبانی خاص استوار است و با توجه به اینکه این بنیادها از یکسو نقش اساسی در بینشها، گرایشها، رفتارها، هنجارها و تحولات اساسی دارند و از سوی دیگر ابتناء علوم انسانی غربی بر مادیگرایی بوده و با مبانی توحیدی سازگاری ندارند در این پژوهش آموزههای وحیانی با تأکید بر نظریه آیتالله جوادی آمل با روش توصیفی – تحلیلی بهمنظور برداشتن گامی در راستای ترویج علوم انسانی اسلامی به بررسی گرفتهشده است.
یافتهها تحقیق نشان میدهد که مبانی علوم انسانی غربی در روششناختی بر تجربه و اصالت الحس، در هستی شناختی بر سکولاریسم، در معرفتشناختی بر پوزیتیویسم، در انسانشناختی بر اومانیسم و در ارزش شناختی بر لیبرالیسم استوار است. همچنین مشخص شد که دیدگاه آیتالله جوادی آملی به این رهنمون است که علم اگر علم و رهآورد یقین و طمأنینه باشد (نه حدس و فرضیه) حتماً اسلامی است ولی ازآنجاکه مبانى علوم انسانى غربى مبتنی بر قول به شبح و محکوم به شکاکیت و سفسطه میباشد متعارض با دیدگاه قرآن است. ازنظر این عالم فرزانه با دقت ورزی مبانی تمامی علوم در قرآن یافت میشود. قرآن از روشهای حسی، عقلی، نقلی و وحیانی سخن گفته و هستیشناسی جامع تنها با جهانبینی توحیدی ممکن است، منبع معرفتشناختی عقل و نقل است، انسانشناسی صحیح محصول جهانبینی توحیدی و برآیند معرفتشناختی وحیانی است و قرآن در ارزش شناختی، عنایت خاص بر شناخت ارزشهای بنیادی و معنوی دارد.