انقلاب اسلامی ایران به مثابه پدیدهای متأثر از آموزههای وحیانی، از ابتدای طلوع، هدف کانونی استکبار جهانی قرار گرفت. جبهه استکبار برای مهار این انقلاب، از جنگ سخت تا جنگ نرم را به کار بست و با طراحی طیف گستردهای از عملیاتهای روانی و راهبردهای نفوذ، کوشید تا سرمایه اجتماعی و اعتقادی ملت ایران، بهویژه نسل جوان و بدنه کارگزاران نظام را تحلیل ببرد. در چنین زیستبوم تهدیدآمیزی، امام خامنهای با اتکا به قرآن و در مقام رهبری هوشمند و زمانشناس جهان اسلام، آموزه «مرزبندی راهبردی با دشمن» را به مثابه یک نظریه قرآنی ـ سیاسی برای مواجهه فعال با توطئههای دشمن متخاصم صورتبندی فرمودند. این نوشتار با کاربست روش توصیفی‑تحلیلی و با هدف کشف و تبیین مبانی قرآنی مرزبندی با دشمن، اندیشه سیاسی ایشان را مورد بررسی قرار داده و برآیند پژوهش حاکی از آن است که مرزبندی با دشمن در منظومه فکری امام خامنهای، ریشه در مبانی قرآنی متقنی از جمله: دشمنشناسی، مصونسازی جامعه در برابر تهاجم نرم، قاعدهمندی تعامل با نظام بینالملل، تمییز مفهومی میان دشمن و رقیب سیاسی، صیانت از عزت ملی و فراملی جهان اسلام و حراست از استقلال کشور دارد. همچنین این پژوهش نشان میدهد که مرزبندی با دشمن، راهبردی پیشدستانه برای صیانت از دستاوردهای انقلاب و ضامن عزتمندی پایدار جامعه اسلامی در تمام عرصهها است.
)