دانشآموخته دکتری قرآن و علوم (گرایش مدیریت) جامعه المصطفی العالمیه (ص)، مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث
چکیده
«بصیرت» به عنوان یکی از ارکان کلیدی در اثربخشی حداکثری مدیریت، بهویژه در مدیریت الهی و رحمانی که با اتکا به منابع محدود و جهتگیری به سوی اهداف ترسیمشده عمل میکند، شناخته میشود. بهرهمندی از این ویژگی، مدیران را در برابر لغزشهای احتمالی مصون داشته و با فراهم آوردن درک واقعبینانه از حقایق، بستر تصمیمگیریهای مبتنی بر شناخت صحیح را فراهم میآورد. با عنایت به ریشههای قرآنی واژه «بصیرت» و جایگاه قرآن کریم به عنوان راهنمای هدایت بشر، تبیین مفهومی این اصطلاح و انطباق آن با مبانی مدیریت، از اهمیت راهبردی برخوردار است. این پژوهش با هدف واکاوی نقش بصیرت در مدیریت و تشریح کارکردهای مدیران بصیر، به روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر الگوی واژهپژوهی قرآنی و تطبیق آن با مفاهیم مدیریتی انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که همسویی مدیریت با بصیرت، موجب تسریع در دستیابی به اهداف، افزایش درایت و هوشیاری در مواجهه با شرایط پیچیده، پرهیز از تسلیمشدگی، تمایز قاطع حق از ناحق و بهرهگیری از تجارب گذشته به عنوان الگوهای راهنما میگردد. بر این اساس، مدیر بصیر بر اساس آموزههای وحیانی، فردی است که از ترکیب بینش عمیق، عقلانیت، هوشیاری مستمر و درک جامع برخوردار است.
)